Comments on: Ślub Państwa Pewników

By: Ludwik C. Siadlak

Ludwik C. Siadlak — Sat, 29 Aug 2009 11:03:38 +0000

Ot, i prosz: http://demotywatory.pl/109557/Karteczki

By: ASiegel

ASiegel — Tue, 28 Jul 2009 12:36:31 +0000

@ all: Sorry for hijacking this thread.

@ Emil: I would appreciate if you got back to me via email or Jabber. You know the address / ID. Thanks a bunch.

By: joan

joan — Sun, 26 Jul 2009 17:15:30 +0000

cóż, w przypadku ‘udawanego’ ślubu pozostaje konieczność rozmów (nie wiem, czy miłych czy nie, podejrzewam, że to od prowadzącego rozmowę zależy, bo chyba nie jest instytucjonalnie regulowane), pewnie też jakiś szczegółowy formularz, plus ‘udawana’ spowiedź – co musi być szczególnie przykre. także nie widzę jakiejś wielkiej różnicy w ‘niedogodnościach’, nie wspominając o komforcie psychicznym, kiedy nie trzeba cały czas kłamać. fakt, że niektórym to nie sprawia kłopotu. a wszelkie jakieś znajomości i załatwiania, to jakieś niepoważne obrzydlistwo.

By: Shot

Shot — Thu, 23 Jul 2009 12:09:48 +0000

Przykładowo: umiarkowanie miła rozmowa, którą strona katolicka musi odbyć przed ślubem (ksiądz ma obowiązek taki ślub zdecydowanie odradzać); dość szczegółowy formularz protokołu, który trzeba z Kościołem podpisać (fascynacja KK tym, co dzieje się w mojej sypialni jest mocno odpychająca); obowiązek przyprowadzenia dwóch „znających stronę niekatolicką dość długo” świadków, którzy na święty krzyż i niewinną mękę chrystusową przysięgają, że strona niekatolicka nie jest w stałym związku z inną osobą (choć przyniosło się trzy świeżutkie potwierdzenia tego faktu z USC); wreszcie – fakt, że po odmowie zgody na ślub w czasie mszy można sobie taką zgodę załatwić mając znajomości w kurii (więc jest ona ewidentnie niemerytoryczna).

By: joan

joan — Thu, 23 Jul 2009 11:01:15 +0000

rozumiem, ciekawi mnie tylko, jakie są te ‘upierdliwości instytucjonalne’?
a nawiasem – to że samemu nie przestrzega się pewnych zasad uważanych za słuszne, nie oznacza, że nie można już ich nazywać słusznymi.

By: Shot

Shot — Thu, 23 Jul 2009 09:45:05 +0000

Hm. Mi się trudno wypowiadać na czym wiara polega (szczególnie ze zrozumieniem…); próbowałem tylko pokazać jak to mniej-więcej może wyglądać z punktu widzenia kogoś, kto KK traktuje li tylko jako instytucję (jak każdą inną), ze swoimi przepisami, wymaganiami itp., a bez całego nimbu świętości.

Dla mnie sprawy ideologiczne są na tyle istotne, że zdecydowaliśmy się na całą papierologię/problematykę ślubu mieszanego (w sensie: nie wyobrażałem sobie innej opcji, bo źle bym się czuł biorąc pełen ślub katolicki). Z drugiej strony przyznaję, że w innych kwestiach równie uczciwe podejście do tematu („nie będę płacił podatków, bo uważam je za haracz”) nie jest dla mnie warte powiązanych upierdliwości, i wolę oddawać pieniądze niż iść do więzienia – więc hipokryzją z mojej strony byłoby mówienie, że nie-katolik biorący pełen ślub katolicki żeby uniknąć upierdliwości instytucjonalnych jest nieuczciwy. Stąd moje (częściowe) zrozumienie dla postawy „podpiszę czego chcą, nawet, jeśli się z tym wewnętrznie nie zgadzam”.

By: joan

joan — Thu, 23 Jul 2009 08:59:18 +0000

w takiej sytuacji, moim zdaniem, zachodzi brak uczciwości po obu stronach, a co gorsza, brak zrozumienia u osoby niby wierzącej, na czym wiara polega…

nie rozumiem porównania Kościoła do urzędu skarbowego. co ma piernik do wiatraka? w jaki sposób ‘wyłączenie’ osoby niewierzącej z życia Kościoła może nakładać na nią jakieś przykre ograniczenia?

By: Shot

Shot — Wed, 22 Jul 2009 20:52:58 +0000

Wybór jest umiarkowany – np. przy ślubach mieszanych bywa problem z pozwoleniem na ślub w czasie mszy, a jeśli strona katolicka taki ślub by chciała mieć, to mogę zrozumieć, że strona nie-katolicka podpisuje dowolne wymagane przez KK dokumenty, by w takiej formie udzielić ukochanej osobie ślubu.

A z punktu ideolo częściowo rozumiem „udawane” śluby katolickie, bo inaczej wyszedłbym na hipokrytę: uważam, że podatki to rodzaj wymuszonego (konkretną groźbą ograniczenia wolności) haraczu, ale je płacę (i to w wysokości, którą państwo wymusza), bo tak mi łatwiej żyć. Więc, jak widać, ta uczciwość z mojej strony jest dość wybiórcza.

By: joan

joan — Wed, 22 Jul 2009 16:39:48 +0000

hmm… nie rozumiem, dlaczego “podpisuję, bo nie mam wyboru”? wybór przecież jest. gdzie tu jest ta konieczność?

By: Shot

Shot — Tue, 21 Jul 2009 21:03:26 +0000

Dziękujemy. :)

Co do uczciwości – trudno mi oceniać; dla mnie to oczywiste, że braliśmy taki ślub, ale we mnie tlą się jeszcze resztki wojującego ateisty, więc to była kwestia ideałów. ;) Ale mogę też (częściowo…) zrozumieć stanowisko pt. „jestem nie-katolikiem, więc KK to dla mnie instytucja jak każda inna i wszelkie formalności z nią związane wiążą mnie na tyle, na ile PIT wiąże mnie z urzędem skarbowym: podpisuję to, czego ode mnie wymagają, bo nie mam wyboru, ale lekce to sobie ważę”. Choć podejrzewam, że przy sporej liczbie małżeństw w Polsce dominują argumenty „chcę taki ładny, w kościele!” i/lub „musi być katolicki, bo co sobie rodzina pomyśli!”.

Z ciekawostek (uwielbiam takie detale, jakże charakterystyczne dla stosunku KK do kobiet…) – protokół przy ślubach mieszanych daje następujący wybór:

– jeśli narzeczony jest obrządku wschodniego: czy narzeczona chce przejść na obrządek narzeczonego?

– jeśli narzeczona jest obrządku wschodniego: czy któraś ze stron chce przejść na obrządek drugiej strony?